Hierbij de uitslag van de ijzingwekkend spannende zomeravondcomepetitie 2011. Zoals bij de meesten al bekend werd na een spannende eindstrijd Peter Dukel dit seizoen winnaar van de competitietrofee. Ted  Markx was in 2010 winnaar gewonnen en ook hij werd alsnog van
harte gefeliciteerd met het behalen van zijn overwinning. De prijsuitreiking heeft afgelopen vrijdag plaatsgevonden tijdens de jubileumdag
op de Eemhof waar de vliegvissers van VVA Kennemerland hun 20-jarig jubileum hebben gevierd.

stand deelnemer W1, 2
  mei Zuidervaart
W2,
  16 mei Jagersveld
W3,
  30 mei Akersloot
W4,
  13 juni Havezathe
W5, 27 juni Toolenburg W6 11
  juli Uitgeestermeer
W7,
  25 juli Jagersveld
W8,
  8aug. Akersloot
W9,
  22 aug. Broekpolder
totaal
  per deelnemer
1 Peter Dukel 7   4     5 3 7 20 46
2 Peter van Stralen 3 5 4 1 1 9 10 1 11 45
3 Ger Locher   5 8   1 4 7 3   28
4 Ted Markx     7 5 2 3 7   3 27
5 Jerry de Jong   7 5           4 16
6 Douwe de Jager     1 3   1 10     15
7 Jan Verduin 2 7 2       2 2   15
8 Siem Strootman 1 2 3 5     3     14
9 Jan Langelaar           1 4 1 4 10
10 Liesbeth Timmerman         1       5 6
11 Jan Scheffers     1     1     1 3
12 Ron van Someren 2                 2
13 Arie de Reus 1                 1
14 Marius Hondema     1             1
15 Heino Timmerman                   0
16 Marco Groot                   0
  totaal per wedstrijd 16 28 36 14 5 24 46 14 48 229
                       
  aantal deelnemers 12 6 10 4 8 10 8 9 8  
  avondrecord 7 7 8 5 2 9 10 7 20  

 Vanavond is met 8 deelnemers de zomeravondcompetetie beslist in het voordeel van Peter Dukel die met maar liefst 20 vissen beslag legde op de eerste plaats van de avond en daarmee meteen koploper Peter van Stralen van zijn troon heeft  gestoten. Peter van Stralen stond al enkele wedstrijden aan kop maar kon het vanavond niet bijbenen; 11 vissen wist hij te landen waarmee hij toch goed was  voor een tweede plaats. Derde werd Liesbeth met 5 vissen. Jerry en Jan Langelaar delen samen de vierde plaats met allebei 4 vissen. Daarop volgde Ted met 3 vissen, Jan Scheffers kwam als laatste over de eindstreep en meldde 1 vis. De  pechvogel van de avond was Douwe die deze avond met een 0 achter zijn naam moest afronden.
De totale eindstand volgt binnenkort op teamwebs. De  prijsuitreiking van de competitie vindt a.s. vrijdag 26 augustus plaats tijdens
de jubileumwedstrijd op de Eemhof.

Met een harde noordoosten wind hebben we de eerste zomeravond (of was het toch de laatste winteravond)
competitie gevist met twaalf deelnemers.
Totaal zijn er 16 vissen gevangen waarvan Peter Dukel koploper was met 7 vissen
waaronder nog een leuke snoek!
Na afloop trakteerde Siem op een versnapering omdat dat hij vandaag jarig was,
gefeliciteerd Siem

Al met al een geslaagde maar vooral koude start van de zomeravondcompetitie

De eerstvolgende wedstrijd is op maandag 16 mei a.s. verzamelen bij de Buurvrouw om 18.45 uur.

apr 032011

Door Liesbeth Timmerman-Vogelzang

Afgelopen weekend, 26 en 27 maart, werd door Peeters  Hengelsport wederom de One Fly competitie georganiseerd in de jachthaven van Kortenhoef. Ruim tachtig deelnemers visten in vijf poules verdeeld over twee dagen waarbij iedere visser vier keer een half uur moest vissen op telkens een andere steiger. Uit elke poule gaat twee man over naar de finale. In de finale vissen de tien finalisten opnieuw tegen elkaar en wie daarvan de meeste vis landt is de winnaar en krijgt van Henk persoonlijk Eeuwige Roem.  Voornaamste, en daarmee ook meest lastige spelregel is dat de deelnemers slechts met één vlieg mogen vissen. De steigers en boten in de haven, een maximaal toegestane lijndikte van 18/00 mm en de aanwezigheid van een aantal behoorlijk grote vissen maakt het geheel tot een spannende en hilarische onderneming. Wie de meeste forellen weet te landen wint de One Fly competitie, maar raak je je vlieg kwijt aan een steiger of een superforel dan is het “game over”.

Zaterdag visten Kees de Boer, Ted Markx en Jerry de Jong mee. Kees was al na zes minuten zijn vlieg kwijt op zijn eerste gehaakte vis en dus klaar dachten wij. Tot zijn grote verrassing liep hij de vierde sessie zo maar de steiger op met een opgetuigde hengel. Er was een forel geland, die de vlieg van Kees nog in zijn bek had. Het bewijs kon worden geleverd omdat de kopie-vlieg op het inschrijfformulier zat geplakt. Omdat Kees zijn hengel al in de auto had opgeborgen, moest hij met een geleende hengel vissen en sloot hij de dag toch nog af met één gelande vis.

Ted was goed op dreef en had al vier vissen in de eerste twee sessies. Toen mocht hij als enig overgebleven visser in zijn groep naar de beste steiger voor het terras. Hij ving al snel weer een vis, maar verloor daarna zijn vlieg op de zesde forel. Als hij de vlieg niet had verloren en de derde sessie had afgevist met de vierde sessie nog tegoed, dan had hij zich wellicht kunnen plaatsen voor de finale op zondag. Jerry heeft zaterdag als enige wel alle sessies gevist helaas met heel veel missers en in totaal drie vissen. In zijn groepskleur waren acht vissen voldoende geweest.

Zondag was een ook een leuke dag, Siem  Strootman was met acht forellen prima op dreef en na afloop van de vierde sessie moest hij bijna barrage vissen voor een plaats in de finale. Helaas voor Siem bleek dat zijn tegenhanger toch één vis meer had gevangen en kwam de barrage te vervallen. Heino Timmerman wist vier forellen te landen met behoud van zijn vlieg en zelf bracht ik het slechts tot drie forellen en verspeelde ik in de laatste sessie mijn vlieg.
Erg leuk vonden we ook de belangstelling van de trouwe supporters die ons beide dagen een hart onder de riem kwamen steken!

De One Fly is gewonnen door R. Sapulette met totaal tweeëntwintig vissen waarvan vijftien tijdens de competitie en zeven in de finale. De winnaar kreeg naast Eeuwige Roem een
volledig verzorgde reis naar Finland.

Al met al kijken we weer terug op een gezellig One Fly en zijn we volgend jaar weer van de partij!

Herinneringen

Algemeen, Baarsvissen, Vliegvissen Reageren uitgeschakeld
feb 192011

Baarscollege





Herinneringen

Terwijl ik rustig mijn vliegenlijn binnenstrip, realiseer ik mij ineens dat ik alweer zo’n vijftig jaar vis. En onwillekeurig gaan mijn gedachten terug naar de tijd dat “alles beter was”. Ik vis nu met een grafiethengel, drijvende lijn, leader met punt 0,10mm en een klein nimfje. Toen met de bamboehengel van mijn vader, die al uit drie delen bestond. Vele bestonden zelfs uit één deel, snoer 0,30mm en de welbekende rood-en-witte balletjes en vooral een grote steurkrabhaak. Amsterdammers waren over het algemeen baarsvissers. Deze bamboehengel staat nog steeds op mijn hobbykamer.

Als er zondags een wedstrijd was en ik mocht mee, dan werd mij dat pas op z’n vroegst op vrijdagavond verteld, want anders was ik door de spanning niet te harden (heb ik nu ook last van). Zaterdag werden bij ome Johnny Broers ( in die tijd was iedereen een ome of tante) in de Staalstraat de wurmen gehaald. Deze kwamen uit een grote zinken teil, die tjokvol zat. Zondagmorgen, heel vroeg, het was altijd stikdonker, werd er heel voorzichtig op mijn been geklopt. We sliepen met z’n drieën op een kamertje, dus stilte was geboden. Daarna wassen en eten. De spullen stonden in de winkel van mijn vader, dus daar hoefden we niet mee naar beneden te bonken. In de straat stond het viscollege reeds klaar. De wurmen werden verdeeld en in een halfronde, houten bak gedaan, die, over alle kleren heen, met een riem werd vastgebonden. Tassen en hengels over de schouder……het zal een feestelijk gezicht zijn geweest. En tja, dan natuurlijk geen auto. We gingen te voet van Vlooyenburgh, zo heette de buurt waar ik geboren ben en waar nu het Muziektheater staat, naar de voorkant van het Centraal Station. Daar lag het bootje van Bergman dat ons, naar ik meen voor één cent, onder het oostelijk viaduct door naar de overzijde van het Y bracht, waar tussen Sixhaven en Valkenwegpont het stationnetje lag van het boemeltje naar Purmerend. Instappen was vaak een probleem met die ééndelige hengels, maar als dat gelukt was, dan ging het via de Meeuwenlaan, Leeuwarderweg naar het Noord-Hollands kanaal, het Schouw, Watergang, Den Ilp en Purmerend. We stapten altijd uit tussen Het Schouw en Watergang – ik denk dat het geld tot daar reikte – en gingen dan meteen naast de trambaan zitten vissen. Het Noord-Hollands kanaal had toen nog van die kanten, die niet door hout werden beschermd, dus daar zat de baars graag.

Uit de band

Na de wedstrijd vond er in een klein café langs de weg de uitreiking van de prijzen plaats, die konden bestaan uit een binnenband, een stuk kaas of een pakje roomboter en als het bakfietsverhuurbedrijf bij ons in de straat een goede week had gehad, was er wel eens een buitenband. Mijn vader vertelde later vaak over ome Piet, die in het café dan verkondigde, dat hij voor iedere borrel, die hij zou krijgen, een mestpier zou eten, wat hem de volgende dag altijd een suffe kop opleverde. De terugtocht verliep ongeveer hetzelfde als de heenweg, behalve dat ome Piet moest worden geholpen en de hele buurt uitgelopen was om ons te begroeten. Ook kreeg het voltallige viscollege de woedende kreten van tante Griet over zich heen, omdat haar man weer eens dronken was. Een schitterende tijd!! En nu denk u waarschijnlijk: als men eenmaal herinneringen gaat ophalen dan eh…..Niets daarvan! Ik heb altijd beweerd, dat ik op mijn 83ste nog in stromend water wil staan vissen, dus als u zo lang bij mij wilt blijven, dan zal ik nogmaals verslag doen.


Joop Waterman

Geschreven door Joop Waterman

Nieuw Zeeland of Aotearoa, land van de lange witte wolken.

Land van melk en honing en sand flies, het kleine prikje voel je niet en je ziet ze ook niet, maar de jeuk is meer dan erg… Twee eilanden, Noord- en Zuid-eiland, 4 miljoen inwoners, 3 miljoen in het noorden en de rest in het zuiden, 50 miljoen schapen en langzamerhand toch wel erg veel kwekerijen van hertenbiefstukjes. Vier maal Nederland, afstand in lengte Noord-eiland 1100 km en Zuid-eiland 1050 km. Afstand van Nederland  20.000 km.Voor de rest is er alles wat je je maar kunt dromen, heerlijke wijnen, schitterende stranden, en vooral op het Zuid-eiland is het goed, maar vooral rustig, toeven. De Nieuw-Zeelandse Alpen met Mount Cook, bijna 4000 meter hoog, met daar omheen verschillende toppen van boven de 3000 meter, allemaal besneeuwd, je kan er heel goed wandelen en uiteraard klimmen tot bijna aan de sneeuw. Tropische regenbossen, je loopt ze door of rijdt erheen met de auto en staat zomaar voor een gletsjer. Kea’s, ( een papegaai),  wachten je vriendelijk op als je op de parkeerplaatsen aankomt en beginnen onmiddellijk je auto van alle rubber onderdelen te ontdoen, vooral die van de voorruit zijn geliefd, en ook de antenne is zeer aantrekkelijk want die buigen ze een paar keer, maar er is troost, iedereen let zeer goed op ze. Lees verder »

nov 202006

heino_bonefishpetAl een paar jaar keren wij vanuit onze geliefde vakantiebestemming Bonaire terug met smeuïge verhalen over bonefish, barracuda en jacks die zelfs Heino heeft doen besluiten te gaan vliegvissen. Op de club zijn er enthousiaste toehoorders die graag eens mee willen en in het najaar van 2006 vergezellen Peter en Jerry ons tijdens een tripje vliegvissen op Bonaire. Zaterdag 11 november ontmoeten we elkaar op Schiphol. Na een wedstrijdje vliegen, Peter en Jerry vliegen met ArkeFly en Heino en Liesbeth met KLM, arriveren Heino en ik als eerste op Flamingo Airport. Net voorbij de paspoortcontrole horen we het gebulder van een fors vliegtuig en al gauw schudden we Peter en Jerry de hand. Lees verder »

Vlagzalm in Noorwegen

Vliegvissen Reageren uitgeschakeld
aug 152006

noorwegenDoor: Peter Dukel.
Tijdens één van onze clubavonden gaf Erik “de Noorman” van den Hoek een presentatie over het reizen en vliegvissen in Noorwegen. Enthousiast geworden door zijn ervaringen en de mogelijkheden voor het vliegvissen daar besloten Peter van Stralen, Ralph Oosterhuis, Ger Locher en Peter Dukel om in augustus 2006 een week lang in Noorwegen te vissen. Gekozen werd om te vissen in zowel de Glommå als de Rena;, rivieren die beide stromen in het gebied van de gemeente Åmot. Op vrijdag 4 augustus vlogen wij met een uur vertraging met de Deense luchtvaartmaatschappij Sterling van Schiphol naar Oslo, een vliegreis van 1.5 uur. Om +/- 23.00 uur geland op Gardemoen, de luchthaven van Oslo. Bij de bagage afhandeling bleken de hengels van Ralph helaas niet meegekomen te zijn. Doordat zijn hengels werden vervoerd in een kleine hengelkoker werd in eerste instantie gedacht aan diefstal ook al omdat op Schiphol hengels worden afgegeven in een ruimte die voor iedereen toegankelijk is. De huurauto kon ook nog op tijd worden opgehaald en rond middernacht werd de reis voortgezet richting Rena, een afstand van de luchthaven van +/- 140 km. Rond 02.00 uur ’s nachts arriveerden wij in Rena en in het donker werd de blokhut gevonden. De slaapplaatsen werden ingenomen. Lees verder »

wissermarcgebiedEen bijdrage van Jan Verduin en Liesbeth Timmerman,
foto’s van: Marc Groot, Ralph Oosterhuis en Liesbeth Timmerman, Vanwege de toenemende belangstelling voor een vistrip naar Duitsland hebben we in 2006 besloten de groep van 8 deelnemers te splitsen. Zowel in mei als in juni zijn er groepen afgereisd naar een, voor VVA Kennemerland, nieuwe bestemming: de Wisser en de Sieg; 2 totaal verschillende stukken rivier welke gepacht gelegen in een geweldig mooie omgeving ten zuiden van Morsbach, Duitsland. De eerste groep bestaande uit Jan Verduin, Marc Groot, Ger Locher en Peter Dukel, vertrok half mei richting Morsbach. Qua weersomstandigheden heeft deze groep het niet getroffen, op de heenreis voornamelijk regen. De eerste rivier welke we bevistten was de Wisser; een vrij smal riviertje met stukken in het bos en mooie open stukken met snel en langzaam stromende pooltjes. Lees verder »

© 2011 HSV Kennemerland Technische realisatie Ulkened dot Com Powered by Wordpress